فیلم The Railway Children 1970

«مثل اینکه در قلعه‌ای محاصره‌شده‌ایم و تیرهای دشمن به دیواره‌هایش فرود می‌آیند.» این فیلم، اقتباسی از رمان دوست‌داشتنی اِی. نِسبیت است که توسط لیونل جفریز کارگردانی شده و در آن دینا شریدان، برنارد کریبینز، ویلیام مِروین، ایان کاتبرتسون، جِنی آگاتر، سَلی تامِت و گری وارن بازی می‌کنند. موسیقی اثر جانی داگلاس و فیلم‌برداری از آرتور ایبتسون است. به‌حق از جمله کلاسیک‌های بریتانیایی به...

«مثل اینکه در قلعه‌ای محاصره‌شده‌ایم و تیرهای دشمن به دیواره‌هایش فرود می‌آیند.» این فیلم، اقتباسی از رمان دوست‌داشتنی اِی. نِسبیت است که توسط لیونل جفریز کارگردانی شده و در آن دینا شریدان، برنارد کریبینز، ویلیام مِروین، ایان کاتبرتسون، جِنی آگاتر، سَلی تامِت و گری وارن بازی می‌کنند. موسیقی اثر جانی داگلاس و فیلم‌برداری از آرتور ایبتسون است. به‌حق از جمله کلاسیک‌های بریتانیایی به شمار می‌آید؛ داستان دربارهٔ سه کودک است که پس از آن‌که پدرشان به‌اشتباه به جرم خیانت زندانی می‌شود، به یورکشایر نقل‌مکان می‌کنند. آن‌ها در این روستای کوچک یورکشایر در غیاب پدر سعی می‌کنند زندگی کنند و آرامش خود را در رخدادهای ایستگاه قطار محلی می‌یابند؛ از آن‌جا ماجرایی پر از هیجان، درام و ورود به دنیای بزرگ‌سالی آغاز می‌شود. فیلم با جزئیات باشکوه دورهٔ ادواردی عرضه می‌شود؛ دوره‌ای که اکنون در بریتانیا به‌ندرت دیده می‌شود. جفریز هرگز اغراق نمی‌کند و با صحنه‌های دراماتیک جذاب و روایت دلپذیرِ بلوغ، اثر را پر می‌کند. درخشش جنی آگاتر هجده‌ساله در نقش بزرگ‌ترین فرزند خانوادهٔ واتربری که هنگام بحران تک‌والدگی اوضاع را سرپا نگه می‌دارد، فوق‌العاده است. این فیلم زیبا ما را به یاد روزهای بهتر می‌اندازد. ۹/۱۰ این نسخهٔ سینمایی یکی دیگر از رمان‌های کلاسیک کودکان اوایل قرن بیستم است. بازیگران نوجوان که در فیلم‌هایی از این دست باید بار قصه را بر دوش بکشند، وظیفهٔ خود را به‌خوبی انجام داده‌اند؛ اغراق نمی‌کنند و گاه با جمله‌ای شوخ یا مشاهده‌ای کودکانه ظریف، تأثیر می‌گذارند. برنارد کریبینز در نقش پرکس فوق‌العاده است؛ ظاهراً خشن و زمخت به نظر می‌رسد اما در واقع سرشار از انرژی و شور است و نقش را زنده می‌کند. دیگر بازیگران گروه هم خوب‌اند و تماشای فیلم ارزش داشت. نسخه‌های دیگری هم وجود دارد؛ اما تنها نسخه‌ای که برایم جذاب است، مینی‌سریال است چون زمان بیشتری برای گنجاندن صحنه‌های بیشتر از کتاب خواهد داشت. یک خانوادهٔ مرفه حومهٔ شهر یک شب مهمانی ناگهانی دارد؛ پدر آن‌ها دستگیر می‌شود و زندگی‌شان وارونه می‌شود. آن‌ها به خانهٔ نیمه‌ویرانه‌ای به‌نام «سه دودکش» در کنار خطوط راه‌آهن در یورکشایر نقل‌مکان می‌کنند و کم‌کم در زندگی جدید جا می‌افتند و در مسیر دوستی‌هایی به‌دست می‌آورند. برنارد کریبینز در نقش باربری همیشه شادِ ایستگاه، «آقای پرکس»، تمام توجه را به خود جلب می‌کند (و دِدی دیویس در نقش همسر خسته‌اش). ویلیام مِروین در نقش «پیرمرد مهربان» که بچه‌ها هر صبح به او دست تکان می‌دهند و پیتر برومیلو در نقش پزشک نیز به همراه دیگران احساس همذات‌پنداری با داستان را تقویت می‌کنند؛ کودکان در مسیر ماجراها و پیشامدها تا رسیدن به پایانی کاملاً رضایت‌بخش پیش می‌روند. این اثر با وفاداری زیبا از کتاب اِی. نِسبیت اقتباس شده و یکی از آن فیلم‌هایی است که دیگر امروز نمی‌توانستیم چنین نسخهٔ خوبی از آن بسازیم.