فیلم The Beast Must Die 1974

بدترین گرگینه‌ای که تاکنون روی پرده آمده — در واقع سگی است با موهای اضافه چسبانده‌شده. معمای گرگینه در یک عمارت انگلیسی یک تاجر ثروتمند در انگلستان (با بازی کالوین لاکهارت) پنج مهمان را به املاکی محصور در حومه شهر دعوت می‌کند تا به او و همسرش (و نگهبان) در یک گردهمایی ویژه بپیوندند: یکی از آن‌ها گرگینه است و او می‌خواهد بفهمد کدام یک بوده و...

بدترین گرگینه‌ای که تاکنون روی پرده آمده — در واقع سگی است با موهای اضافه چسبانده‌شده. معمای گرگینه در یک عمارت انگلیسی یک تاجر ثروتمند در انگلستان (با بازی کالوین لاکهارت) پنج مهمان را به املاکی محصور در حومه شهر دعوت می‌کند تا به او و همسرش (و نگهبان) در یک گردهمایی ویژه بپیوندند: یکی از آن‌ها گرگینه است و او می‌خواهد بفهمد کدام یک بوده و آن هیولا را بکشد! پیتر کَشینگ هم در نقش یکی از مهمانان، علاقه‌مند به لی‌کانتروپی، حضور دارد اما نقش بسیار کوتاهی است. «هیولا باید بمیرد» (1974) فیلمی گرگینه‌ای است به سبک «و سپس هیچ‌کس نماند» که در حوالی پایان، یک «لحظهٔ گرگینه» نسبتاً متفاوت دارد. موجود وقتی ظاهر می‌شود، شکل انسان‌گرگ نیست بلکه در واقع یک گرگ معمولی است (با بازی یک شپرد آلمانی که با گریم ترسناک‌تر شده). در عناصر خود ردّپای آثاری مثل «کابوس شیطان» (1971)، «قورباغه‌ها» (1972) و «دراکولا»ی جک پالانس (1974) را دارد. «هایولینگ ۵: تولد دوباره» (1989) از این طرح الهام گرفت اما وقایع را در یک قلعهٔ مجارستانی جای داد. هرچند این فیلم از بهترین‌های ژانر نیست، چند نکتهٔ مثبت دارد: لاکهارت نقش قهرمان جذابی ارائه می‌دهد و اوج داستان به‌اندازهٔ کافی خلاقانه و هیجان‌انگیز است (من نتوانستم حدس بزنم گرگینه کیست و چند پیچش جالب وجود دارد). موسیقی شاد و دیسکوگون اوایل دههٔ ۷۰ نامتناسب به‌نظر می‌رسد، اما ممکن است بعضی آن را بپسندند. لاکهارت در آخرین لحظات توسط تهیه‌کنندگان برای بهره‌گیری از موج بلک‌اکسپلویتی انتخاب شد؛ گزینهٔ اولیهٔ آن‌ها رابرت کواری بود. خود لاکهارت مارلن کلارک را برای نقش همسرش پیشنهاد داد. متأسفانه بخش عمدهٔ فیلم چندان گیرا نیست، هرچند وضعیتش به بدیِ «قورباغه‌ها» نیست. به شخصیت‌پردازی توجه کافی نشده و این باعث می‌شود شخصیت‌ها کم‌جاذبه به‌نظر برسند. بازیگرانی چون سیاران مَدِن (داوینا) و مارلن کلارک (کارولاین) تا حد زیادی بلااستفاده مانده‌اند. این فیلم محصول شرکت آمیکوس است که تا حدی شبیه همر ولی در مرتبه‌ای پایین‌تر عمل می‌کرد. هر دو به خاطر فیلم‌های ترسناک‌شان شناخته می‌شدند، اما هرکدام تنها یک فیلم دربارهٔ گرگینه ساختند؛ همر البته «نفرین گرگینه» (1961) را ساخته است. مدت فیلم ۱ ساعت و ۳۳ دقیقه است و در استودیوهای شپرتون، کمی جنوب‌غربی لندن، فیلم‌برداری شده. نمای آغازین‌‌هایی هم از مناظری شبیه ارتفاعات اسکاتلند وجود دارد. امتیاز: C+