فیلم The Black Pirate 1926

داگلاس فِربنکس که هنوز در اوج بازیگری است، نقش شخصیتِ عنوان فیلم را بر عهده دارد — هرچند با پیشینه‌ای نه چندان محتمل. او و پدرش از حمله دزدان دریایی به کشتی‌شان به‌نجات می‌یابند، پدر کمی بعد می‌میرد و قهرمان ما تصمیم می‌گیرد با نفوذ در میان این شرورها و ارتقا در رده‌هایشان، انتقام بگیرد. نقشهٔ زیرکانه‌اش خوب پیش می‌رود تا آنکه آن‌ها شاهدخت زیبا...

داگلاس فِربنکس که هنوز در اوج بازیگری است، نقش شخصیتِ عنوان فیلم را بر عهده دارد — هرچند با پیشینه‌ای نه چندان محتمل. او و پدرش از حمله دزدان دریایی به کشتی‌شان به‌نجات می‌یابند، پدر کمی بعد می‌میرد و قهرمان ما تصمیم می‌گیرد با نفوذ در میان این شرورها و ارتقا در رده‌هایشان، انتقام بگیرد. نقشهٔ زیرکانه‌اش خوب پیش می‌رود تا آنکه آن‌ها شاهدخت زیبا «ایزابل» (بیلی داو) را اسیر می‌کنند؛ او بلافاصله شیفتهٔ او می‌شود و ناچار است او را از بدترین و احتمالاً خشونت‌آمیزترین رفتارهای هم‌کشتی‌های هوس‌بازش محافظت کند. فیلم تقریباً همهٔ تم‌های کلاسیک ماجراجویی دزدان دریایی—به تخته بردن، گنج دفن‌شده، توطئه‌های فریبکارانه—را دارد و پر از هیجان و زد و خوردی است که برای یک عمر کافی به‌نظر می‌رسد. آلبرت پارکر ریتم را پرانرژی حفظ می‌کند، با ایفای نقشی لذتبخش و هولناک از سم دِ گراس، و یکی از اجراهای نسبتاً اولیهٔ دونالد کریسپ در نقش «مک‌تاویش»؛ جان والاس هم تا حدی تلاش می‌کند تقلیدی از «لانگ جان سیلور» ارائه دهد. عنصر رومانتیک در چارچوب داستان کنترل شده و به ترکیب، لطافت و غنای ملایمی می‌افزاید، بی‌آنکه ماجرای باشکوهِ دریایی را شلوغ کند — همه‌چیز با تصویربرداری رنگی دریایی چشمگیر، جلوه‌های آتش‌بازی سینمایی و سبک بصری همراه است.